did you know that she's a misfit

I guess I wasn't the best that you had

Szczęśliwe my.

Mam ludzi, mam kota, mam gitarę, mam nirwanę, mam Nirvane, mam Wiedźmina, mam spokój i mam myśli. Nie mam siebie. Wszystko jest okej, może tylko na pozór, ale na razie mi to nie przeszkadza, a jednak nie mogę się pozbyć dziwnego uczucia, że gdzieś sobie uciekłam i zostało tylko moje ciało z resztką uczuć. Aż tak bardzo przyzwyczaiłam się do smutku, że gdy go nie ma czuję się nieswojo? Zamiast być smutną posłucham smutnej muzyki, to mi wypełni to COŚ, czego nie ma. Hypnogaja, to teraz najlepszy pomysł. Bo przecież nie będę smutna na siłę, prawda? Nie chcę być. Jest dobrze tak, jak jest. Jest dobrze, gdy jestem szczęśliwa. 
Oasis - Wonderwall
Slayer - Angel of Death
Pidżama Porno - Twoja Generacja
+ dużo, dużo Hypnogaji

why have you forsaken me

Why don't think you trust
In my self-righteous suicide
I cry when angels deserve to die

 

A to ja, w telewizorze. Bardzo oryginalnie, ale cóż innego robić, gdy nie ma się do kogo iść? Tak, właśnie. Nie mam do kogo, więc udaję, że mi się nie chce. Albo, że jestem strasznie zajętym człowiekiem sukcesu i nie mam dla nikogo czasu, a mam go zdecydowanie za dużo. Z tym, że nie jestem pępkiem świata i moi przyjaciele mają też inne sprawy, innych znajomych. Stada się porobiły, mnie chyba w żadnym nie ma, a tak bardzo bym chciała należeć do takiego jednego. Być właśnie tym puzzlem, którego szuka ta jedna układanka. Ale nim nie jestem, zabrakło mi jednego rogu, a może mi go ukradziono? Nawet wiem, który puzzel to zrobił. Wszystko wiem, wszyyystko. Ale co mogę z tym zrobić? Na co mi wiedza bezużyteczna?

Why have you forsaken me
In your eyes forsaken me
In your thoughts forsaken me
In your heart forsaken me, oh...

south of heaven

Janiemogę. Jest tak fajnie. Nie ma ludzi, nie ma smutku, jak się okazuje. Tylko koniekotykonie. Tego mi trzeba, gdy nie ma Idy, one słuchają. Tak spokojnie, ale nie nudno. W sam raz. Coś, jakby spełniały się marzenia sprzed wielu lat, a może po prostu wróciły? Chyba trochę za nimi tęskniłam, za starymi wartościami. Dobrze, że są znów ze mną. Przynajmniej na chwilę.

touch me i'm sick

Znów zbyt długo mnie nie było. Bułgaria, wieś, złość, zawód, radość, zabawa, punki, smutek, Iron Maiden, koty, przyjaciele, wybory (nie moje na szczęście), więzi, łzy, lasy, krew, łąki, wino, wojny, światło, fajki, kłótnie i norma. Znalazłam tyle cudownych zdjęć, muszę je powstawiać, bo umrę. Nie jest źle. Jest nijak.

Niestety nie są zajebiscie grungeowe i w ogóle wyjebane w kosmos, ale za to takie pocieszne.

High Highs - Open Seasons
The Paper Kites - Bloom
Iron Maiden - Blood Brothers
Hypnogaja - Home
The Cranberries - Roses
Inglivid Hasun - Rush

never let me go

Cudownie. Jakby to powiedziała Alicja z Krainy Czarów - "Coraz zdumiewajęcej". Kocham tych świrów ze zlotu w Warszawie, jak odjeżdżałam, to aż się popłakałam. Z resztą, nie tylko ja. Czternastego jadę znów. Dziewiętnastego Bułgaria. Mam co robić. Na szczęście.

Zdecydownia nie chciałam jechać.



Fenka zdecydowanie nie chciała puścić autokaru ze mną w środku.

Czy matka nie może zrozumieć tego, że mi się podoba mój tunel i go nie wyjmę? Co za ludzie.

vermilion

Nowy blog, to nie nowe życie. Zapamiętaj. Życiem były i są te trzy noce poza domem, w lesie, przy ognisku. Zero spania. Życiem są koty. Życiem nie jest smutek, to tylko jego część, jak każde inne uczucie. Nie bądź smutna, pożegnaj Pana Dziwnego Doła, który odwiedził Cię rok temu i wciąż nie chce odejść. Szkoda, że go lubisz.

 

Fot: Aga Ida

Na zdjęciach: Ja

Spałam pięć godzin od trzech dni, chyba umrę, czuję to. Ale mimo wszystko są takie chwile, których byśmy nie zamienili na nic innego za nic w świecie. TO było jedną z nich.  Nigdy w życiu bym nie pomyślała, że usiadę przy jednym ognisku z zupełnie innymi ludźmi niż ci z moich klimatów. Że zacznę z nimi gadać jak z przyjaciółkami i, że jedna z nich wypłacze mi się na ramieniu.

i won't let this build up inside of me

she isn't real

i can't make her real 

najpiękniejsza piosenka świata